ما فِى الأَرْحامِ وَما تَدْرِى نَفْسٌ ماذا تَكْسِبُ غَداً وَما تَدْرِى نَفْسٌ بِأَىِّ أَرْضٍ تَمُوتُ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ ؛
پيش خداست وقت روز رستاخيز [ وهم ] اوست كه باران نازل مىگرداند و از آنچه در رحمهاست آگاه است . هيچ كس نمىداند فردا چه به دست مىآورد و كسى نمىداند در چه سرزمينى خواهد مرد . خداوند دانا وخبير است . »
ترسيمى از اوضاع رستاخيز
در نخستين آيه مورد بحث ، قيافهء هولناك روز رستاخيز ، چنين ترسيم شده است :
روز رستاخيز ، روزى است كه هرگونه روابط خويشاوندى و علايق دوستى ميان افراد از هم گسسته مىشود و هركس به نجات خود مىانديشد ، پدر به فكر فرزند و فرزند به فكر پدر نيست .
وحشت آن روز به حدى است كه مادران شيرده از كودكان شيرخوار خود غفلت مىورزند و زنان بار دار از اوضاع هولانگيز آن روز ، سقط مىكنند و همهء مردم را بهت ووحشت فرا مىگيرد « جن ( 72 ) آيهء 2 » .
قيافه سهمگين آن روز ، آن چنان بشر را مرعوب مىسازد كه وى از پدر و مادر ، از همسر و فرزند ، از برادر و خواهر مىگريزد و به