جهان است .
ياد خدا ، ياد مقام اوليا ، ياد درجات مردان خدا ، ياد عذاب الهى وكيفر خطار كاران ، ياد حسابهاى دقيق و بى اشتباه روز رستاخيز ، به خودكامگى وهوسرانى اعتدال مىبخشد .
شما مىتوانيد مثال ديگرى را فرض كنيد : ثروت اندوزى را فرض نماييد كه براى غريزهء مال اندوزى خود ، حد ومرزى نمىشناسد وستمگرى را در نظر بگيريد كه غريزهء مقام خواهى وتوسعهطلبى او روز افزون است و چيزى را در برابر ارادهء خود رادع و مانع نمىداند . به طور مسلم ، ياد رحمت خدا وكيفر خدا در تعديل اين افراد بىاثر نيست .
آيين اسلام ، پيوسته خواهان سعادت بشر وجامعه انسانى است ، از اين نظر هر فردى را موظف ساخته است كه در هر 24 ساعت ، پنج بار با تشريفات خاصى نماز بگزارد ، يعنى در طول اين ساعات ، پنجبار به ياد خدا باشد ؛ اوقاتى را كه براى اين عمل معنوى انتخاب نموده از هر نظر حساس است :
انسان از لحظهاى كه سر از خواب برمىدارد ، سرگرم كارهاى دنيايى است ، به طورى كه روح وروان ، فقط به ماده وماده پرستى ، ثروت و ثروت اندوزى ، مقام ومقامخواهى ، توجه دارد .
هنگام ظهر كه نداى مؤذن در چنين محيطى ، طنين مىافكند ، چنان دلها را تكان داده و به قلوب ، نورانيت مىبخشد كه تا مدتى اثر معنوى آن در روح وروان باقى مىماند .
مربى نمونه (تفسير سوره لقمان) (فارسى) — صفحة 172
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص١٧٢