يَصُدُّونَ وَهُمْ مُسْتَكْبِرُونَ « 1 » ؛
و اگر به آنان گفته شود : بياييد تا پيامبر دربارهء شما طلب آمرزش كند ، سرهاى خويش را برمىگردانند وچهره درهم مىكشند وسد راه حق مىشوند وكبر مىورزند . »
هرگاه دعاى پيامبر در درگاه الهى مؤثر نبود ، پس چرا خداوند به پيامبر دستور مىدهد كه دربارهء افرادى كه زكات مال خود را مىپردازند دعا كند ، چنان كه مىفرمايد :
« وَصَلِّ عَلَيْهِمْ إِنَّ صَلاتَكَ سَكَنٌ لَهُمْ « 2 » ؛
دربارهء آنان دعاكن ، زيرا دعاى تو مايهء آرامش آنهاست . »
خندهآور سخنى كه پايهگذار مسلكوهابى در منطقهء نجد ، « محمد بن عبدالوهاب » در اين مورد دارد ؛ او مىگويد :
درست است كه خداوند به پيامبر اسلام مقام شفاعت را داده و به دعاى او اثر عجيبى بخشيده است ، ولى ما را نهى كرده است كه از او چنين چيزى را نخواهيم .
اين سخن از جهاتى مردود است :
اولًا ، از اين شخص بايد پرسيد : خداوند در كجا ما را از اين كار نهى كرده است ، در صورتى كه در حال حيات پيامبر به ما دستور داده است كه حضور او برسيم و از او چنين كارى را بخواهيم ؛ معالوصف ، چگونه مىگويد : خداوند ما را درخواست دعا از او
هامش
( 1 ) . منافقون ( 63 ) آيهء 5 .
( 2 ) . توبه ( 9 ) آيهء 103 .