تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مربى نمونه (تفسير سوره لقمان) (فارسى) — صفحة 125

مساهمون:

ص١٢٥
كند ، چنان كه فرمود : « قالَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّى إِنَّه هُوَ الغَفُورُ الرَّحِيمُ ؛ « 1 » [ يعقوب ] گفت : به همين زودى در حق شما طلب مغفرت مىكنم ، خدايم غفور ورحيم است . » اگر واقعاً توجه به اولياى حق ودرخواست دعا از آنان ، يك نوع شرك محسوب مىگردد ، پس چرا خداوند به جامعهء اسلامى دستور مىدهد كه افراد خطاكار حضور پيامبر برسند ، و از او بخواهند كه دربارهء آنان طلب آمرزش نمايند ؟ آن جا كه مىفرمايد : « وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جاءُوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُول لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوّاباً رَحِيماً ؛ « 2 » اگر آنان وقتى كه بر خويش ستم كردند پيش تو [ اى پيامبر ] مىآمدند و خود آنها از خداوند طلب آمرزش مىكردند وپيامبر نيز دربارهء آنان طلب آمرزش مىنمود ، خدا را توبه پذير ورحيم مىيافتند . » قرآن مجيد ، گروه منافق را از اين نظر نكوهش مىكند كه هر موقع به آنان گفته مىشود كه حضور پيامبر برسند تا پيامبر در حق آنها از خداوند طلب آمرزش كند ، با بىاعتنايى كامل سرباز مىزنند وتكبر مىورزند ، چنان كه مىفرمايد : « وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ تَعالَوْا يَسْتَغْفِرْ لَكُمْ رَسولُ اللَّهِ لَوَّوْا رُؤُسَهُمْ وَرَأَيْتَهُمْ
هامش
( 1 ) . همان ، آيهء 98 . ( 2 ) . نساء ( 4 ) آيهء 64 .