پيامبر علاقهمند و رؤوف و مهربان
128 . « لَقَدْ جاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ ما عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ ؛
پيامبرى از خودتان به سوى شما آمد . رنجهاى شما براى او سخت است ، به هدايت شما حريص و به مؤمنان رؤوف و رحيم است » .
129 . « فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِىَاللَّهُ لا إِلهَ إِلّا هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ العَرْشِ العَظِيم ؛
اگر روى گردانيدند ، بگو : خدا براى من كافى است ، جز او خدايى نيست ، براو توكل كردم و اوست صاحب عرش بزرگ » .
اين دو آيه از نظر برخى از مفسران ، آخرين آياتى است كه بر پيامبر گرامى نازل شده و به فرمان او در پايان سورهء برائت قرار گرفته است . آيهء نخست ، براى پيامبر چهار ويژگى يادآور مىشود :
1 . « رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ ؛ پيامبرى از خودتان » .
2 . « عَزِيزٌ عَلَيْهِ ما عَنِتُّمْ ؛ رنجهاى شما بر او گران است » .
3 . « حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ ؛ به شما علاقهمند است » .
4 . « بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ ؛ به افراد با ايمان رؤوف و مهربان است » .
اكنون بيان ويژگىهاى چهارگانه :