ولى در عين حال احترام و تقديرى از اوست ، حتى شايسته است پس از دفن و يا در مواقع ديگر ، سرخاك مرده رفت و از او با طلب آمرزش ياد نمود .
اين احترامات براى مؤمن است ، ولى منافق چنين احترامى را ندارد ؛ زيرا رابطهء او از جامعهء اسلامى بريده است و هرگز نبايد بر جنازهء او نماز گزارد و كنار قبر او براى طلب مغفرت توقف نمود ، چنانكه در آيهء هشتادوچهارم اين چنين دستور مىدهد :
« وَلا تُصَلِّ عَلى أَحَدٍ مِنْهُمْ ماتَ أَبَداً وَلا تَقُمْ عَلى قَبْرِهِ ؛
بر هيچ يك از آنها كه بميرند هرگز نماز مگزار و كنار قبر آنها توقف مكن » .
از اين آيه استفاده مىشود كه رسم پيامبر اين بوده است كنار قبر مسلمانان توقف مىكرد و در حقّ آنها دعا مىنمود . از آنجا كه منافقان شايستهء چنين احترامى نبودند ، قرآن پيامبر را از انجام دادن چنين احترامى در حقشان جلوگيرى نموده است .
آيا زيارت قبور مسلمانان مستحب است ؟ !
پيش از همه ، متن خود اين آيه گواه محكم بر استحباب آن است ؛ زيرا توقف پيامبر كنار قبر مسلمانان ناچار روى دستورى بوده كه از پروردگار جهان به او رسيده بود و به لحاظ اهميت ، در حقّ منافقان ممنوع گرديد .
ممكن است تصور شود اين آيه دلالت دارد كه پيامبر فقط پس از دفن از آنها ياد مىكرد ولى آيا در مواقع ديگر نيز از ايشان ياد مىنمود و مستقيماً به زيارتشان مىرفت از اين آيه استفاده نمىشود .
ولى پاسخ اين سخن روشن است ؛ زيرا اگر به زعم گروهى كه زيارت قبور انبيا و امامان و مسلمين را بدعت و شرك مىشمرند ، زيارت قبر مسلمانان يا بزرگان اسلام و توقف در كنار قبر آنها براى طلب مغفرت و غيره بدعت و شرك باشد ، در اين هنگام ، حال دفن با غيرآن فرقى نخواهد داشت ؛ زيرا شرك مطلقاً حرام