تخطي إلى المحتوى الرئيسي

در سرزمين تبوك (تفسير سوره توبه) (فارسى) — صفحة 162

مساهمون:

ص١٦٢

جهاد جانفرسا

38 . « يا أَ يُّها الَّذِينَ آمَنُوا ما لَكُمْ إِذا قِيلَ لَكُمُ انْفِرُوا فِى سَبِيلِ اللَّهِ اثّاقَلْتُمْ إِلَى الأَرضِ أَرَضِيتُمْ بِالحَيوةِ الدُّنْيا مِنَ الآخِرَةِ فَما مَتاعُ الحَيوةِ الدُّنْيا فِى الآخِرَةِ إِلّا قَلِيلٌ ؛ اى ايمان آورندگان ! چرا هنگامى كه به شمار دستور بسيج در راه خدا ( جهاد ) داده مىشود ، به زمين سنگينى مىكنيد ( و نمىخواهيد از جاى خود حركت كنيد ) مگر از آخرت به زندگى دنيا راضى شده‌ايد ، كالا و بهره دنيا ، در برابر آخرت بسيار ناچيز است » . 39 . « إِلّا تَنْفِرُوا يُعَذِّبْكُمْ عَذاباً أَلِيماً وَيَسْتَبْدِلْ قَوْماً غَيْرَكُم وَلا تَضُرُّوهُ شَيْئاً وَاللَّهُ عَلى كُلِّ شَىءٍ قَدِيرٌ ؛ اگر حركت نكنيد ( و در جهاد با دشمن شركت نورزيد ) شما را به عذابى دردناك گرفتار مىسازد و گروهى ديگر را جانشين شما مىكند و به او ( خدا ) ضررى نمىرسانيد و خدا به همه چيز تواناست » .

ارتباط اين دو آيه با آيات قبل

بسيارى از مفسران اصرار دارند كه تمام آيات يك سوره را با هم مربوط سازند تا مجموع آيه‌هاى يك سوره به‌سان حلقه‌هاى زنجير به هم مرتبط