صبحگاهى را بر خود حرام مىكند و پيش از آفتاب براى اداى نمازبرمىخيزد و در هواى گرم ، روزه مىگيرد و جان و مال خويش را در راه خدا بذل مىكند .
به خاطر ترس از دوزخ است كه جوان با كمال علاقهاى كه به مسائل جنسى دارد ، از حرام چشم مىپوشد و از قمار ، شراب و مجالس رقص مىپرهيزد و سراپا انسانى فرمانبردار مىباشد .
نتيجه اين كه به خاطر تحقق بخشيدن به هدف پيامبران و به منظور انجام گرفتن تكاليف ، بايد پاداش و كيفر براى اعمال باشد . اكنون كه مؤمن و كافر در اين جهان به سزاى اعمال خود نمىرسند بايد در جهان ديگر ، اين موضوع عملى گردد و مقصود ازمعاد چيزى جزاين نيست .
گذشته از اين ، خداوند بزرگ در قرآن و ديگر كتابهاى آسمانى به فرمانبرداران وعدهء پاداش داده و گنهكاران را به كيفر تهديد كرده است . وعدهء الهى نمىتواند دروغ و غير صحيح باشد . براى محقق شدن وعده و وعيد الهى چارهاى جز معاد و زندگى سراى ديگر نيست .
عقايد اسلامى (در پرتو قرآن، حديث و عقل) ( فارسى) — صفحة 559
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص٥٥٩