درس 100 : سكوت شكوهمند امام على عليه السلام
اگر واقعاً پيامبر ، على را براى خلافت و رهبرى نصب كرده بود ، چرا براى اخذ حق خود قيام نكرد و 25 سال سكوت كرد ؟
در ميان مسائل اجتماعى ، كمتر مسألهاى از نظر اهميت ، به پايهء « مديريت » و رهبرى مىرسد . شرايط رهبرى آن چنان دقيق و حايز اهميت است كه در يك اجتماع بزرگ تنها چند فرد انگشت شمار واجد آن مىگردند .
اساساً بايد بدانيم كه شرايط رهبران آسمانى سنگينتر و وظايف آنان خطيرتر از شرايط و وظايف رهبران اجتماعى است كه با گزينش جامعه ، چنين موقعيت و مقامى به دست مىآورند . در رهبرىهاى معنوى ، هدف بالاتر و ارزشمندتر از حفظ مقام و موقعيت و رهبرى است و رهبر براى اين برانگيخته مىشود كه به هدف تحقق بخشد و اگر روزى بر سر دو راهى قرار گرفت و ناچار شد كه يكى را رها كرده و ديگرى را بگيرد . حتماً بايد براى حفظ اصول و اساس هدف ، از رهبرى دست بردارد و هدف را مقدستر از حفظ مقام و موقعيت رهبرى خود بشمارد .
امام ، پس ازدرگذشت پيامبر با اين اصل كلى روبه رو شد . هدف ازرهبرى امام و فرمانروايى وى پرورش نهالى بود كه به وسيلهء پيامبر گرامى در سرزمين حجاز غرس شده بود ، تا نهال به مرور زمان به صورت يك درخت تنومند در آيد و شاخههاى آن به تمام نقاط زمين كشيده شود و مردم جهان زير سايهء اين درخت