امور دينى و دنيوى و تعقيب كنندهء تمام وظايف مقام نبوت به عنوان جانشين پيامبر است .
در اين نظر و ديد كه وظايف امامت ، ادامهء رسالت است و امام نسخهء دوم پيامبر منهاى نزول وحى آسمانى است ، بايد اين دو شرط را نيز حتماً دارا باشد :
1 . اعلم امت و آگاهترين فرد نسبت به اصول و فروع اسلام و بر طرف كنندهء كليهء نيازهاى علمى و معنوى امت گردد و امت با وجود او به كسى و مقامى نيازمند نشود .
به عبارت ديگر ، داشتن اطلاع و آگاهى وسيعتر نسبت به كليهء معارف ، اصول ، فروع و احكام اسلام ، براى امام لازم است ، زيرا بدون يك چنين علم وسيع ، نمىتواند خلئى را كه از رفتن پيامبر در جامعهء اسلامى پديد مىآيد پر كند .
2 . مصونيت از گناه و پيراستگى از خطا ، زيرا بدون داشتن عصمت نمىتواند اعتماد مردم را به گفتار و رفتار خود جلب كند و نمونهاى براى مردم باشد ، همچنان كه بدون مقام عصمت نمىتواند در قلوب و ارواح نفوذ كند . از اين رو امام به خاطر اين دو جهت ، يعنى جلب اعتماد مردم و نفوذ در افكار و انديشهها بايد از تمام لغزشهاى عمدى و سهوى مصون و محفوظ باشد .
بنابراين وظيفهء امام در اين مكتب ، علاوه بر تأمين عدالت اجتماعى و تحكيم امنيت و گسترش اسلام و ديگر امور متشابه ، دو موضوع زير است :
1 . بيان اصول و فروع اسلام و رفع هر نوع نيازمندىهاى علمى ، فكرى و سياسى جامعهء اسلامى ؛
2 . حفظ دين از هر نوع تحريف تا معارف و احكام دين به صورت دست نخورده به دست مردم برسد و از اسلاف به اخلاف منتقل گردد و سوداگران و بازرگانان حديث و تاريخ و دشمنان خارجى با حقايق دين بازى نكنند .
عقايد اسلامى (در پرتو قرآن، حديث و عقل) ( فارسى) — صفحة 425
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص٤٢٥