جهت آنان به عنوان « سنى » مشهور گرديدهاند .
ميان اين دو گروه از نظر عقايد و اصول دين و فروع احكام ، مشتركات بسيار فراوانى وجود دارد كه مىتواند آنان را در امور اخلاقى ، فرهنگى ، سياسى و اقتصادى در مسير واحدى قرار دهد و موضعگيرى آنان را در كشمكشهاى بينالمللى و جهانى كاملًا هماهنگ كند و با وجود يك رشته اختلافات ، به همه رنگ وحدت ، اتحاد و اتفاق بخشد .
گروهى از مسلمانان كه به تشكيل حكومت واحد اسلامى در سرزمينهاى متعلق به مسلمانان علاقهء شديدى دارند ، بحث و گفتگو در مسائل اختلافى را تحريم كرده و آن را مايهء اختلاف و تشتت و گامى در راه عقبگرد به دوران جنگهاى خونين خلفاى عثمانى و سلاطين ايرانى مىشمارند .
بايد به اين گروه يادآور شد كه مسأله به اين تندى و تيزى نيست كه آنان مىانگارند ، زيرا بحثها فرق مىكند ؛ هر نوع بحثى كه با واقعبينى ، دور از تعصبهاى كورو كر و متكى بر مدارك اصيل اسلامى كه مورد اتفاق طرفين است انجام گيرد و عقايد اصيل اسلامى را روشن سازد ، نهايت آرمان اسلام است .
گروهى كه بحث در مسائل اختلافى را تحريم مىكنند و نويسندگان اين مسائل را عوامل اختلاف انداز و شكافآفرين قلمداد مىنمايند ، بايد متوجه گردند كه پيروى ازچنين « تز » ى سبب مىشود كه قسمتى ازآيات قرآن و احاديث پيامبر و بخش اعظم تاريخ اسلام به دست فراموشى سپرده شود ، نه كسى آنهارا تفسيركند ، نه دربارهء آن بررسى به عمل آورد و نه در بسيارى ازحوادث مبهم ، پردهها بالا برود .
بهتر آن است كه به جاى حربهء تحريم و ترور فكر و انديشه ، حربهء اصلاح و پند به دست بگيريم و به نويسندگان اسلامى سفارش كنيم هر نوع مسألهاى را با كمال بىطرفى بدون تعصب كور ، بىآن كه در تجزيه و تحليل مسأله ، عواطف گروه ديگر را جريحهدار سازند ، مورد بررسى قراردهند و بدانند قضاوتها و داورىها و نوشتههاى آنان ، در روزرستاخيز جزو پروندهء اعمال آنها خواهد بود .
عقايد اسلامى (در پرتو قرآن، حديث و عقل) ( فارسى) — صفحة 420
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص٤٢٠