درس 82 : لزوم بحث دربارهء امامت و خلافت
هر نوع بررسى كه از بينش صحيح اسلامى و از وجدان و منطق الهام گيرد ، اتحاد و همبستگى را محكمتر مىسازد .
دانشمندان عقايد و مذاهب اتفاق نظر دارند كه پس از پيامبر گرامى بايد امام و رهبرى در ميان مردم باشد تا امور دينى و دنيوى آنان را رهبرى كند ، ولى در اين كه اين امام و پيشوا بايد از جانب خدا تعيين شود و يا ازطرف امت انتخاب گردد ، اختلاف نظر دارند .
آيا بايد خدا چنين فردى را برگزيند و ازطريق وحى به پيامبراكرم به مردم معرفى گردد يا خود مسلمانان به انتخاب امام و رهبر خويش بپردازند و او را انتخاب نمايند ؟
پس از درگذشت پيامبرِخدا اين دو نظر ، به صورت دو « مكتب » و دو « تز » در ميان مسلمانان ظهوركرد و انشعابى بزرگ در ميان مسلمانان پديد آورد و با مرور زمان طرفداران هر دو « تز » گفتگوهاى گستردهاى انجام داده و هر كدام به گونهاى متناسببا زمان و عصر خود ، از « تز » خويش دفاع كردند .
پيروان اين دو مكتب ، دو گروه « شيعه » و « سنى » را تشكيل مىدهند . گروه نخست معتقد است كه بايد از امام على بن ابىطالب عليه السلام و ديگر پيشوايانى كه همگى از طرف پيامبر معرفى شدهاند پيروى كرد و از اين نظر به آنان شيعهء على عليه السلام مىگويند . گروه دوم مدعى است كه از سنت پيامبر گرامى پيروى مىكند و از اين