ديگران خدا را از آن نظر پرستش مىكنند كه كليد جهان هستى در اختيار اوست .
به عبارت ديگر ، او را عبادت مىكنند كه مزد بگيرند . در هر حال ، خواه علت عبادت ، كمال معبود باشد و يا ملاكهاى ديگر ، همگى تنها در پروردگار جهانيان وجود دارد ، از اين رو پرستش و ستايش مخصوص اوست .
نتيجهءبحث اين كه :
1 . خدا يگانه است و شريك ندارد ؛
2 . صفات او عين ذات اوست و تعدد به هيچ معنا در ذات او راه ندارد ؛
3 . كارهاى هر موجود و اثر هر مخلوقى در عين اين كه منسوب به خود آن موجود و مخلوق مىباشد ، مخلوق خداوند نيز هست ؛
4 . جز ذات اقدس او ، موجودى شايستهء پرستش نيست و عبادت فقط و فقط از آن خداوند است .
عقايد اسلامى (در پرتو قرآن، حديث و عقل) ( فارسى) — صفحه 155
پدیدآورندگان: الشيخ جعفر السبحاني
ص۱۵۵