و مواهب الهى ، بهرهاى جز لذت چندروزه نمىبرد و براى زندگى در جهان ديگر در انديشهء توشهاى نمىباشد و گاهى او را به اين عنوان معرفى مىكند :
« قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمالًا الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ هُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعاً
« 1 » ؛
آيا شما را به زيانكارترين افراد از نظر كار و كوشش آگاه سازم ؟ آنان كسانى هستند كه كار و كوشش آنها در اين جهان ، بىنتيجه گرديده و تلف شده است و آنان تصور مىكنند كه كار نيك و تجارت پرسودى انجام مىدهند » .
هر عملى كه بازدهى در سراى آخرت داشته باشد ، عملى است خوب و نيكو ، ولى هر عملى كه فاقد هر نوع بازدهى اخروى باشد ، قرآن مجيد از آن به « ضلّ سعيهم » تعبير كرده است .
گوش فرا دادن به سخنان لهو و بيهوده و يا اشتغال به كارهاى لغو ، از جمله اعمالى است كه هرگز بازدهى ندارد و جز اتلاف سرمايهء گرانبهاى عمر ، نتيجهء ديگرى عايد انسان نمىگردد .
امروز بشر در فضاى روح خود خلأ وحشتناكى را احساس مىكند ، خلئى كه با هيچ چيزى پر نمىشود و به روح او ثبات و سكون نمىبخشد و بسان مرغى از شاخهاى به شاخهاى مىپرد و از لذتى به لذت ديگر پناهنده مىشود و هيچ كدام ، عطش او را بر طرف نمىكند ؛ در گذشته اين خلأ از طريق معنويات و توجه به خدا
هامش
( 1 ) . كهف ( 18 ) آيهء 103 و 104 .