انگيزههاى سجده بر خدا [ آيات 60 تا 62 ]
60 .
وَ إِذا قِيلَ لَهُمُ اسْجُدُوا لِلرَّحْمنِ قالُوا وَ مَا الرَّحْمنُ أَ نَسْجُدُ لِما تَأْمُرُنا وَ زادَهُمْ نُفُوراً ؛
هنگامى كه به آنان گفته مىشود كه براى خداوند رحمان سجده كنيد ، مىگويند : خداوند رحمان چيست ؟ آيا بر آنچه كه دستور مىدهى سجده كنيم ( اين سخن را مىگويند ) و بر نفرت و دورىشان مىافزايد .
61 .
تَبارَكَ الَّذِي جَعَلَ فِي السَّماءِ بُرُوجاً وَ جَعَلَ فِيها سِراجاً وَ قَمَراً مُنِيراً ؛
بزرگوار است آنكه در آسمانها برجهايى آفريد و در آنجا چراغى ( خورشيد ) برافروخت و ماه را در آن ، روشنى بخش قرار داد .