مخلوقاتى مثل ما مىباشند .
* * * مفاد آيات مورد بحث كه نعمتهاى الهى را نسبت به بندگان ، يكى پس از ديگرى شرح مىدهند ، با توجه به آيهء 55 بسيار روشن است ، زيرا در اين آيه از پرستش بتهاى بىلياقت ، سخت نكوهش شده و علت زشتى پرستش غير خدا ، چنين تشريح شده است :
« وَ يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ ما لا يَنْفَعُهُمْ وَ لا يَضُرُّهُمْ ؛
آنان موجوداتى را مىپرستند كه به حال آنها سود و زيانى ندارند و مالك هيچ نوع نفع و ضررى به بندگان نيستند » .
قرآن مجيد در آيات مورد بحث ، بخشى از نعمتهاى بزرگ خدا را يادآورى مىنمايد تا نشان دهد كه هر دو ملاك عبادت و بندگى در ذات خداوند جمع است ، زيرا او منبع قدرت و علم و مركز هر نوع كمال است ، هرگاه قدرت مطلق نداشت ، هرگز مبدأ اين رشته از كارها كه در اين آيات تشريح شده است نبود .
او عطاكنندهء تمام نعمتها و سعادتها و مالك اصلى و اختياردار انسانهاست ، پس بايد او را پرستيد و از پرستش غير او پرهيز نمود .
اينك تشريح نعمتهايى كه در اين آيات آمده است :
1 . باد و طوفان بشارت دهندهء نزول رحمت ( باران ) الهى است : باد به فرمان خداوند ، بخار درياها را به سوى خشكيها سوق مىدهد و پس از يك رشته فعل و انفعالات فيزيكى ، آب پاك و پاككنندهاى به صورت قطرههاى باران از آسمان به روى زمين