43 .
أَ رَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلهَهُ هَواهُ أَ فَأَنْتَ تَكُونُ عَلَيْهِ وَكِيلًا ؛
آيا ديدى كسى كه هوس خويش را معبود خود قرار داده است ؟ ( به آنها اعتنا مكن ) مگر تو ضامن و حافظ آنها هستى !
44 .
أَمْ تَحْسَبُ أَنَّ أَكْثَرَهُمْ يَسْمَعُونَ أَوْ يَعْقِلُونَ إِنْ هُمْ إِلَّا كَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبِيلًا ؛
مگر تو تصور مىكنى كه بيشتر آنان ( مشركان ) مىشنوند ( و يا مطالب تو را ) درك مىكنند ، آنان بسان چهار پايانند ، بلكه از آنها گمراهترند .
بعثت و رسالت پيامبر گرامى با مخالفت بتپرستان روبهرو گرديد . در روزهاى نخست ، مقاومت مشركان از دايرهء انتقاد و خردهگيرى تجاوز نمىكرد و سپس مشاجرههاى لفظى به نبردهاى خونين تبديل شد .
در اين سوره ، مشاجرات و انتقادهاى دوازدهگانهء آنان ، مطرح گرديد كه به هريك ، پاسخ روشن داده شد و معلوم گشت كه انتقاد از پيامبران و تكذيب رسالت آنان در ميان امتهاى گذشته نيز امر رايجى بود و به زمان رسول خدا اختصاص نداشت .
قرآن براى تكميل پاسخ ايرادهاى آنان در آيات مورد بحث ، پرده از روحيهء انتقادكنندگان برمىدارد و ريشههاى اعتراضات و