زمين افتاد ، با سرنيزه بر سينهء آن فرو كوفت و آن را كشت . اين گروه سرانجام به كيفر اعمال خود رسيدند و گرفتار صاعقه شدند .
5 . اصحاب الرس :
قرآن مجيد از اين قوم در همين سوره و سورهء ق ( آيهء 12 ) ياد نموده است . « رس » نام منطقه و يا چاه و نهرى بوده كه آن گروه در اطراف آن سر مىبردند و به سان اقوام گذشته ، بر اثر نافرمانى دچار خشم الهى شدند .
نه تنها سرنوشت شوم اين اقوام ، مايهء عبرت است ، بلكه ملتهايى كه در ميان همين اقوام زندگى مىكردند نيز مايهء عبرت و وسيلهء پند و اندرز مىباشند ، چنانكه مىفرمايد :
« وَ عاداً وَ ثَمُودَ وَ أَصْحابَ الرَّسِّ وَ قُرُوناً بَيْنَ ذلِكَ كَثِيراً وَ كُلًّا ضَرَبْنا لَهُ الْأَمْثالَ وَ كُلًّا تَبَّرْنا تَتْبِيراً » .
6 . قوم لوط :
اين قوم مظهر فساد اخلاق و انحراف جنسى بودند و به جاى ازدواج با دختران به همجنسبازى گراييده و به شنيعترين اعمال ، تن مىدادند و از اندرز و بيم پيامبر خويش ، « لوط » سر بر مىتافتند و سرانجام دهكدهء آنها به فرمان خدا سنگباران شد و با وضع رقّتبارى جان سپردند .
شايسته بود كه قريشيان و ملت بتپرست حجاز از دهكدههاى ويران شدهء « لوط » كه در مسير آنان به سوى شام واقع شده بود عبرت بگيرند و از بيم و اندرز پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله سر برنتابند .
خداوند در آخرين آيهء اين قسمت ، سرچشمه آلودگى اخلاقى قريش را معلول عدم ايمان آنان به زندگى مجدد ، يعنى ايمان به روز