چرا پيامبران ساده زيستند ؟ [ آيات 17 تا 20 ]
17 .
وَ يَوْمَ يَحْشُرُهُمْ وَ ما يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَيَقُولُ أَ أَنْتُمْ أَضْلَلْتُمْ عِبادِي هؤُلاءِ أَمْ هُمْ ضَلُّوا السَّبِيلَ ؛
روزى خدا مشركان را با آنچه كه غير از خدا مىپرستيدند ، محشور مىنمايد و همه را در يك جا جمع مىكند و [ به معبودهاى باطل آنان مىگويد : ] شما بندگان مرا گمراه نموديد يا اينكه آنان خود ، راه را گم كردهاند ؟
18 .
قالُوا سُبْحانَكَ ما كانَ يَنْبَغِي لَنا أَنْ نَتَّخِذَ مِنْ دُونِكَ مِنْ أَوْلِياءَ وَ لكِنْ مَتَّعْتَهُمْ وَ آباءَهُمْ حَتَّى نَسُوا الذِّكْرَ وَ كانُوا قَوْماً بُوراً ؛
آنها مىگويند منزّهى تو . هرگز براى ما سزاوار نبود كه غير از تو براى خود دوستى انتخاب كنيم ، ولى