تخطي إلى المحتوى الرئيسي

هدايتگران راه نور ، زندگانى باب الحوائج حضرت موسى بن جعفر (ع) (فارسى) — صفحة 89

مساهمون:

ص٨٩
توبه كرده و به فرمان من در آمده است پس شما هم او را دوست بداريد . حاضران گفتند : ما هر كس را كه تو دوست بدارى دوست مىداريم و هر كس را كه دشمن بخوانى ما نيز او را دشمن مىخوانيم ! ! و اينك فضل را دوست داريم . يحيى بن خالد از نزد هارون بيرون آمد و شخصاً با نامه‌اى به بغداد رفت . مردم از ورود ناگهانى يحيى شگفت‌زده شدند . شايعاتى در بارهء ورود ناگهانى يحيى گفته مىشد ، امّا يحيى چنين وانمود كرد كه براى سروسامان دادن به وضع شهر و رسيدگى به عملكرد كارگزاران به بغداد آمده و چند روزى نيز به اين امور پرداخت . آنگاه سندى بن شاهك را خواست و دستور قتل آن‌حضرت را به او ابلاغ كرد . سندى فرمان او را به جاىآورد . امام موسى كاظم هنگام فرارسيدن وفات خويش از سندى بن شاهك خواست كه غلام او را كه در خانهء عبّاس بن محمّد بود ، بر بالين وى حاضر كند . سندى گويد : از آن‌حضرت خواستم به من اجازه دهد كه از مال خود او را كفن كنم ، امّا او نپذيرفت و در پاسخ من فرمود : ما خاندانى هستيم كه مهريهء زنانمان و مخارج نخستين سفر حجّمان و كفن مردگانمان همه از مال پاك خود ماست و كفن من نيز نزد من حاضر است . چون امام دعوت حق را لبيك گفت فقها و چهره‌هاى سرشناش بغداد را كه هيثم بن عدّى و ديگران نيز در ميان آنها بودند ، بر جنازهء آن‌حضرت حاضر كردند تا گواهى دهند كه هيچ اثرى از شكنجه بر آن‌حضرت نيست و وى به مرگ طبيعى جان سپرده است . آنان نيز به دروغ به اين امر گواهى