تخطي إلى المحتوى الرئيسي

هدايتگران راه نور ، زندگانى باب الحوائج حضرت موسى بن جعفر (ع) (فارسى) — صفحة 75

مساهمون:

ص٧٥
مردم نديدم به حزن قرآن مىخواند و چنان تلاوت مىكرد كه گويى انسانى را مخاطب قرار داده است . « 1 » قرآن كريم والاترين ارزشها را به آن‌حضرت آموخته بود . يكى از برجسته‌ترين اين‌ارزشها مراقبت‌از نفس و تلاش پيگير براى تزكيه ونجات آن از خشم پروردگار و اصلاح آن بود تا بدين وسيله آن را به جايگاهى براى محبّت و خشنودى خداوند تبديل كند . در عين حال او خير خواه مردم بود و خير خواهىاش چيزى جدا از عملكرد آن‌حضرت محسوب نمىشد ، بلكه او با احسان به مردم به خداوند تقرّب مىجُست . از فقراى اهل‌بيت جستجو مىكرد و براى آنها پول و . . . مىبرد و به دست آنان مىرسانيد بدون آنكه بدانند اين كمكها از سوى چه كسى انجام مىگيرد . « 2 »

ب - بخشش و كرم امام

با توكّل بر خدا و يقين به او ، پاداش نكو كاران در پيشگاهش فزونى مىگيرد . اعتماد به‌اينكه خداوند روزى دِه ونيرومند است ، به مؤمن غنايى مىبخشد كه از فقر و تنگدستى نمىهراسد . امامان ما نمونه‌هاى و الا در بخشش و كرم هستند . امام موسى بن جعفر عليهما السلام با وجود سختى شرايط و اوضاعى كه در آن مىزيسته است ، در جود و كرم شهرهء آفاق بوده است . در اين باره از محمّد بن عبداللَّه بكرى روايت شده است كه گفت :
هامش
( 1 ) - بحارالانوار ، ج 2 ، ص 111 . ( 2 ) - همان مأخذ ، 108 .