اسلام براى بناى يك بستر اجتماعى استوار به ما توصيه مىكند تا براى برادرانمان احترام كافى قائل شويم ، و هيچ گروهى ، گروه ديگر را تحقير نكند و هيچ دستهاى از زنان دستهاى ديگر از زنان را خوار نگردانند .
همچنين قرآن كريم ما را از عيبجويى كردن و گذاشتن القاب بد براى يكديگر ، وبدگمانى و تجسّس در كار ديگران و غيبت كردن نهى مىكند و ما را به پرهيزگارى دستور مىدهد تا به رحمت و توبه دست يابيم .
احكام :
1 - بايد فضاى احترام متقابل بر روابط مؤمنان حاكم شود . بنابراين مسخره كردن يكديگر جايز نمىباشد ، چون اين كار ، هتك حرمت ديگران محسوب مىشود .
2 - از آنجا كه به استهزاء گرفتن ديگران در احساس خود بزرگى وتحقير سايرين ريشه دارد ، در دين از آن نهى شده است .
پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله در اين باره فرمودهاند :
« إنّ اللَّه عزّوجلّ كتم ثلاثة في ثلاثة : كتم رضاه في طاعته ، وكتم سخطه في معصيته ، وكتم وليّه في خلقه .
فلا يستخفّن أحدكم شيئاً من الطاعات ، فإنّه لا يدري في أيّها رضا اللَّه
، ولا يستقلنّ أحدكم شيئاً من المعاصي فإنّه لا يدري في أيّها سخط اللَّه ، ولا يزرأنّ
احكام شريعت پيرامون حيات طيبه يا زندگانى پاك (فارسى) — صفحة 381
مساهمون: السيد محمد تقي المدرسي
ص٣٨١