شدهاند ، حرام كرده ، و به جز آنها ، تمام خوراكيها حلال و پاكيزه مىباشند . در واقع اگر در احاديث و سنّت خوردن برخى چيزها حرام دانسته شده ، اين حرمت ، حرمتى تنزيهى مىباشد ، نه تشريعى ، بديگر سخن از حرمت در اينجا كراهت استفاده مىشود نه حرمت ، البتّه علما دراين نكته با يكديگر اختلاف دارند ، اكنون به تشريح اين بينشهاى سهگانه مىپردازيم :
الف : بهرهبردارى از آنچه در زمين قرار دارد
قرآن كريم :
1 - ( الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ مَهْداً وَسَلَكَ لَكُمْ فِيهَا سُبُلًا وَأَنزَلَ مِنَ السَّماءِ مَاءً فَأَخْرَجْنَا بِهِ أَزْوَاجاً مِن نَبَاتٍ شَتَّى ) « 1 » .
« همان خداوندى كه زمين را براى شما محل آسايش قرار داد ؛ و راههايى در آن ايجاد كرد ؛ و از آسمان ، آبى فرستاد كه با آن ، انواع گوناگون گياهان را ( از خاك تيره ) برآورديم . »
2 - ( الَّذِي جَعَلَ لَكُم مِنَ الشَّجَرِ الْأَخْضَرِ نَاراً فَإِذَا أَنتُم مِنْهُ تُوقِدُونَ ) « 2 » .
« همان كسى كه براى شما از درخت سبز ، آتش آفريد و شما بوسيلهء آن ، آتش مىافروزيد . »
3 - ( هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ ذَلُولًا فَامْشُوا فِي مَنَاكِبِها وَكُلُوا مِن رِزْقِهِ وَإِلَيْهِ
هامش
( 1 ) - سورهء طه ، آيهء 53 .
( 2 ) - سورهء يس ، آيهء 80 .