شريعت اسلام شريعتى اسان گير است ، كه خداوند بوسيلهء آن خرد بشرى را از زنجيرهاى دست و پاگير رهايى بخشيده و مردم را از قيد و بندها آزاد ساخته ، و آزادگى فطرى را به ايشان باز گردانيده است . يكى از نمودهاى آسانى شريعت ، اصل عمومى حلّيّت مىباشد كه بر مبناى آن هر چيزى تا زمانى كه نصّ قاطعى در حرمتش وارد نشده باشد ، حلال قلمداد مىشود ، و هر چيزى تا نجاستش به دليلى ، آشكار نشده باشد ، طاهر و پاك محسوب مىشود . اصل حلّيّت مواد غذاييى خداوند آن را به ما ارزانى داشته ، تا زمانى كه نصّ آشكارى در مورد آن وارد نشده باشد ، به راستى كه اين اصل اصلى بسيار سودمند مىباشد .
احكام :
مىتوان از آيات كريمهاى كه يادآور شديم پارهاى احكام كلّى را استنباط كرد :
1 - خداوند اجازه داده تا انسان هر آنچه را كه روى زمين يافت مىشود مورد استفادهء خود قرار دهد ، و انسانها نمىتوانند اين استفاده را بر خود و يا ديگران حرام كنند ، و حركت و فعاليّت بشرى را اسير قيد و بند سازند .
2 - هر روزى پاكيزهاى ، حلال مىباشد . در واقع دين ، تنها آنچه را كه حرمتش در نصوص و متون ويژه تعيين شده يا بدان اشاره شده ، حرام مىشمرد .
3 - خداوند متعال ، تنها خوردنيهايى را كه در آيات قرآن حرام شمرده
احكام شريعت پيرامون حيات طيبه يا زندگانى پاك (فارسى) — صفحة 232
مساهمون: السيد محمد تقي المدرسي
ص٢٣٢