همسران امر مىكند ومتذكّر مىشود كه در صورت عدم توانايى در برقرارى عدالت ميان چند همسر بايد به يك زن بسنده كرد و همچنين در قرآن از زيان رساندن به فرزندان نهى شده است . اين آيات ما را به استنباط احكامى در باب عدالت در خانواده رهنمون مى سازد كه عبارتند از :
احكام :
1 - حفاظت از تبار افراد واجب است ، از اين رو نمى شود كسى از تبار خود جدا شده و يا به تبار ديگرى بپيوندد ، چرا كه تبار ونسب امرى واقعى است و نمى توان آن را به بازى گرفت . به ديگر سخن نسب وتبار افراد امرى اعتبارى نيست تا مردم بتوانند به هر نحوى كه مى خواهند در آن دست برند .
2 - واجب است مردان در صورت اختيار بيش از يك همسر ، ميان ايشان به عدالت رفتار كنند ، در غير اين صورت اگر از ناتوانى خود در برقرارى عدالت ميان همسران بترسند ، بايد به يك همسر بسنده كنند .
3 - مؤمنان بايد تمام حقوق را ادا كنند ، به ويژه :
الف : حقوق زنان ، به ويژه مهريه .
ب : حقوق سفيهان « كم خردان » .
ج : دارايى هاى يتيمانى كه به سنّ رشد رسيده باشند .
د : تقسيم ارث ميان مردان و زنان به گونه اى درست و بر مبناى شرع .
ه - : مردان نمى توانند از زنان به اكراه « و با ايجاد ناراحتى براى آنها » ارث برند .
و : همچنين جايز نيست براى پس گرفتن مهريه زنان و يا بازگرداندن بخشى از آن زنان را تحت فشار قرار داد و يا به آزار و اذيت آنان پرداخت ، زيرا مهريه وصداق پس از عقد و دخول ، حقّ ثابت زنان محسوب مىشود .
4 - بر مردان واجب است با زنان خود به گونه اى شايسته رفتار كنند ، در مقابل زنان نيز بايد به وظايف خود در قبال شوهرانشان عمل كنند .
5 - ميزان ومعيار در روابط ميان زناشويى ، ايجاد توازنى عادلانه ميان وظايف و حقوق زن است ، كه چه بسا ، اين قاعده خود مبنايى باشد براى مجموعه اى از
احكام معاملات (فارسى) — صفحة 59
مساهمون: السيد محمد تقي المدرسي
ص٥٩