3 - ميانه روى در مخارج و دورى از تنگ گرفتن و اسراف ، مستحب است . داوود رقى از امام صادق ( ع ) نقل مىكند كه فرموده است : « ميانه روى را خدا دوست دارد و اسراف را خدا ناپسند مى شمارد ، اگر چه هسته اى را بيرون فكنى كه به كار آيد ، يا باقيمانده نوشيدنى خود را بيرون بريزى . » « 1 »
در حديثى از امام موسى كاظم ( ع ) آمده است كه : « هر كس ميانه روى در پيش گرفت نيازمند نشد » « 2 » .
4 - آنچه براى بدن خوب و مفيد باشد اسراف نيست ، در حديثى از امام صادق ( ع ) آمده است : « اسراف در امورى است كه مال را به تباهى كشد و به جسم زيان وارد آورد » « 3 » .
5 - مستحب است انسان حد وسط ، بين اسراف وبخل ، را برگزيند . در تفسير اين حد از امام جعفرصادق ( ع ) روايت شده كه حضرت ( ع ) اين آيه را تلاوت فرمود :
وَ الَّذِينَ إِذَا أَنْفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَ لَمْ يَقْتُرُوا وَ كَانَ بَيْنَ ذلِكَ قَوَاماً « 4 »
« و آنان هستند كه هنگام انفاق اسراف نكرده ، و بخل هم نورزند ، بلكه « در احسان » ميانه رو و معتدل باشند . »
راوى مى گويد : حضرت ( ع ) مشتى سنگريزه برداشت و در دست خود محكم گرفت و فرمود : « اين همان تنگ گرفتنى است كه در قرآن خداوند يادآور شده » . وسپس مشتى ديگر سنگريزه در مشت گرفت ولى همه آنها را از كف رهانيد و فرمود : « اين همان اسراف است » .
وسپس مشتى ديگر سنگريزه در دست گرفت و مقدارى از آن را رها كرد و مقدارى نگه داشت و فرمود : « اين همان قوام و ميانه روى است » « 5 » .
6 - مستحب است براى خانواده با گشاده دستى عمل شود .
هامش
( 1 ) - وسائل الشيعه ، ج 15 ، ص 257 ، باب 25 ، حديث 2 .
( 2 ) - همان ، ص 259 ، باب 25 ، حديث 11 .
( 3 ) - همان ، ص 260 ، باب 26 ، حديث .
( 4 ) - سوره فرقان ، آيه 67 .
( 5 ) - وسائل الشيعه ، ص 264 ، باب 29 ، حديث 6 .