قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصَارِهِمْ وَ يَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ذلِكَ أَزْكَى لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِمَا يَصْنَعُونَ * وَقُلْ لِلْمُؤْمِنَاتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ . . . « 1 » .
« به مومنان بگو چشمهاى خود را « از نگاه به نامحرمان » فرو گيرند ، وعفاف خود را حفظ كنند ؛ اين براى آنان پاكيزه تر است ؛ خداوند از آنچه انجام مى دهند آگاه است ، و به زنان با ايمان بگو چشمهاى خود را « از نگاه هوس آلود » فرو گيرند ، ودامان خويش را حفظ كنند . . » .
از اين آيه در مىيابيم كه مقصود حفظ شرمگاه از زنا ، وپاكيزگى قلب از فتنههاى برخاسته از آن است ، زيرا كه نگاه كردن زناى چشم وتيرى است از تيرهاى ابليس . پس فروبستن چشم از نگاه ناروا پرهيز از گرفتار شدن در دامى است كه بسى خطرناكتر است . وشايد از همين روست كه در آيه شريفه امر به « غض بصر » نموده ومفهوم آن ظاهراً نه اين است كه چشم خود را كاملًا ببنديم ، بلكه مراد از آيه كريمه اين است كه نگاه خود را تيز نكنيم .
6 - خدا زندگى اجتماعى را با تحريم « تَبَرُّج » - آشكار كردن زينت وزيبايىهاى زن در برابر بيگانه - از انگيزشهاى جنسى پاك ساختهاست ، و زنان مؤمن را از اين كه زينت خويش را هويدا سازند جز آنكه قهراً ظاهر مىشود - بازداشته است ونمونه آن را همان حرمت آشكار سازى سينهها وگردنها قرار داده است ، و به زنان دستور داده است كه مقنعههاى خود را تا گريبان فرو گذارند و از آن ، گروههايى را استثنا كرده است كه عبارتند از شمارى از خويشان ، بندگان ، مردان خدمتگزار وكودكان مادام كه بر شرمگاه زنان آگاهى نداشته باشند . از زنها نيز زنان سالخورده استثنا شده است و به آنها اجازه داده شده است در صورتى كه زينتى نداشته باشند بخشى از لباسهاى خود را بنهند ، وحكمت آن هم اين است كه اميد نمىرود اين عده به نكاح كسى درآيند .
خداوند مىفرمايد :
وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آبَائِهِنَّ أَوْ آبَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنَائِهِنَّ أَوْ أَبْنَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِى إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِى أَخَوَاتِهِنَّ أَوْ نِسَائِهِنَّ أَوْ مَا مَلَكَتْ
هامش
( 1 ) - همان ، 30 - 31 .