رهيافت وحى :
اسلام براى بناى يك بستر اجتماعى استوار ، به ما توصيه مىكند تا براى برادرانمان احترام كافى قائل شويم ، هيچ گروهى ، گروه ديگر را تحقير نكند و هيچ دسته اى از زنان دسته اى ديگر از زنان را خوار نگردانند .
همچنين قرآن كريم ما را از عيبجويى كردن ، گذاشتن القاب بد براى يكديگر وبدگمانى وتجسّس در كار ديگران وغيبت كردن نهى مىكند و ما را به پرهيزگارى دستور مىدهد تا به رحمت وتوبه دست يابيم .
احكام :
1 - بايد فضاى احترام متقابل بر روابط مؤمنان ميان يكديگر حاكم شود . بنابراين مسخره كردن يكديگر جايز نيست ، چرا كه اين كار ، هتك حرمت ديگران محسوب مىشود .
2 - از آنجا كه به استهزا گرفتن ديگران در احساس خود بزرگ بينى وتحقير سايرين ريشه دارد ، در دين از آن نهى شده است .
پيامبر اكرم ( ص ) در اين باره مى فرمايند :
« إن الله عزوجل كتم ثلاثة فى ثلاثة ، كتم رضاه فى طاعته ، وكتم سخطه فى معصيته ، وكتم وليه فى خلقه . فلا يستخفنّ أحدكم شيئاً من الطاعات ، فإنه لايدرى فى أيها رضا الله ، ولايستقلنّ أحدكم شيئاً من المعاصى فإنه لايدرى فى أيها سخط الله ، ولا يزرأنّ أحدكم بأحد من خلق الله فإنه لايدرى أيهم ولى الله »
« 1 »
« همانا خداوند عزوجل سه چيز را در سه چيز پنهان ساخته ، رضامندى خود را در طاعتش پنهان ساخته ، ونارضايتى خود را در معصيتش پنهان كرده ، و ولى خود را در ميان خلقش پنهان ساخته است ، بنابراين كسى از شما چيزى از طاعت الهى را كوچك نشمارد ، چه ، نمى داند در كداميك از طاعتها رضامندى خداوند نهفته است ، و همچنين هيچ يك از گناهان و معاصى را ناچيز نشمارد ، چرا كه نمى داند در كدام يك از گناهان نارضايتى خداوند نهفته است ، و همچنين هيچكس از خلق را مورد تحقير قرار ندهد ، چرا كه نمى داند كدام يك از ايشان ولى خدا است . »
هامش
( 1 ) - بحارالانوار ، ج 72 ، ص 147 ، ح 21 ، « باب من اذل مؤمنا أو اهانه » .