4 - اگر اسير ، مسلمان شد ، كشته نمىشود ولى ساير احكام اسارت از او ساقط نمىگردد .
5 - براى اسير بايد خوراكى و آشاميدنى داده شود و همه حقوق او مراعات گردد ، زيرا اسلام ، اسير را يك انسان قابل اصلاح مىداندو دراين رابطه اسلام از همه دنيا ، پيشگام بوده است .
6 - اگر دولت اسلامى ، پيمانهاى بين المللى درباره اسيران جنگى را امضا كرده باشد ، بايدبه آنها مقيّد و متعهّد باشد همانطور كه به ساير قراردادها و پيمانها متعهّد و پايبند است .
7 - پيمانهاى بين المللى كسى را اسير جنگى مىشناسد كه جنگجوى نظامى باشد كه تسليم شده است چه سرباز وظيفه باشد ياسرباز احتياط يا داوطلب و يا از نيروهاى ويژه و كماندو ، امّا جاسوسان دشمن ، اسير جنگى محسوب نمىشوند .
اين پيمانها ، دولت مربوطه را نسبت به حيات اسيران و حمايت آنان از خطرات و اذيّت و آزار مردم ، مسؤول مىشناسد و استفادهاز آنان را در كارهاى نظامى ممنوع مىداند ولى اجازه مىدهد كه در امور غيرنظامى آنان را مجبور به كار سازند . همچنين اين پيمانهاباز گرداندن اسيران رابه كشورشان بعداز ختم جنگ ، لازم و واجب مىشمارد .
براساس مفاد اين قراردادها ، صليب سرخ جهانى و كشورهاى بيطرف ، بين دو طرف جنگ در مسايل اسيران ميانجى هستند . بندهاى ديگرى نيز دراين پيمانها وجود دارد كه از ذكر آنها صرف نظر مىكنيم ، و اگر دولت اسلامى اين قراردادها را امضا كرده باشد ، ملزم به اجراى آن مىباشد .
8 - دولت اسلامى در صورتى اين معاهدات را امضا مىكند كه داراى منافع و مصالح عاليهاى باشد از قبيل : حمايت از اسيرانمسلمان در نزد دشمن يا حفظ اعتبار اسلام و مسلمانان در جهان يا مصالح ديگر .
9 - جنگجويان مسلمان ، تنها شهدا و مردگان خود را دفن مىكنند ، نه كشتههاى دشمن را ، و در صورت اشتباه بايد از امارات وعلايم مفيد اطمينان كمك بگيرند ، و در صورتى كه امارهاى وجود نداشته باشد ، همه دفن مىشوند .
غنايم جنگى
1 - غنيمت جنگى ، چيزهايى است كه ارتش اسلام از طريق قهر وغلبه ، بر آنها استيلا يافتهاند از قبيل : اسلحه ، پادگانها ، مهمّاتجنگى و هر نوع امكاناتى كه به جنگ مربوط شود .
2 - اگر دولت اسلامى قراردادهاى بين المللى ويژه جنگ را امضا كرده باشد كه اموال خصوصى و پست را جزء غنايم جنگىنمىداند ، بايد مطابق آنها عمل كند و به عهد خود وفادار بماند .
3 - غنايم ، بعداز خارج كردن خمس و هزينههاى حمل و نقل و نگهدارى و غيره ، ملك ارتش است ، ولى متولّى و متصدّى امورآن ، به حسب مصالح عاليه ، دولت مىباشد ، و اگر دو طرف