تخطي إلى المحتوى الرئيسي

يس اسماى حسناى الهى (فارسى) — صفحة 65

مساهمون:

ص٦٥
الْمَعْلُومِ » . « 1 » گفت : ( پروردگارا ! مرا تا روزى كه انسانها برانگيخته مىشوند مهلت ده . فرمود : تو از مهلت داده شدگانى ، ولى تا روز وزمان معين . )

امكان شيطنت‌ورزى شيطان

شايد اين مطلب براى خيلى از افراد قابل هضم نباشد كه چگونه خدا به شيطان مجال شيطنت مىدهد و از سوى ديگر به انسان امر مىكند كه از فرامين شيطان سرپيچى كند . اين از حكمت‌هاى الهى براى ايجاد فضاى امتحان براى بشر است كه هم شيطان امكان عمل داشته باشد و هم انسان . خداوند با دادن اختيار و قدرت به انسان و ارسال پيامبران ، همواره به انسان هشدار داده و خوب و بد زندگى را به انسان گوشزد كرده است كه چشمت را باز كن و مراقب باش ! اگر قصد انسان اين باشد كه حرف شيطان را نشنيده انگارد و تحت تأثير اغواها و القائات او قرار نگيرد ، خداوند تأييد مىكند و دست انسان را مىگيرد و اين از حكمت‌هاى بزرگ خداوند است . حتّى اگر انسان بعد از عزم بر ترك گناه و مخالفت با هوا ، باز هم به خطا رفت ، خداوند توبه‌اش را قبول مىكند . ولى اين امر حدّى دارد . گاه انسان به جايى مىرسد كه « وسَوَاءٌ عَلَيْهِمْ ءَأَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ » . ( . . . براى آنان تفاوت نمىكند كه آنان را ( از عذاب الهى ) بترسانى يا نترسانى ؛ ايمان نخواهند آورد . ) در اين حال انذار پيامبر صلى الله عليه و آله براى انسان سودى نخواهد داشت . چرا ؟ براى اين‌كه فرمايشات بيدارگر و بيانات نورانيى را كه خداوند از سر لطف در اختيار انسان قرار داد تا تحت تأثير ابليس قرار نگيرد ، ناديده انگاشت . به
هامش
( 1 ) - / ص ، 81 - / 79 .