رسد به تصوّر ذات خداوند - جلّ جلاله - .
بعد از آن ، تمام فيزيكدانهاى دنيا حريم و خطّ قرمزى براى خود كشيدن و گفتند :
« كسى به منطقهى « لحظهى اوّل » نزديك نشود ! » ؛ و اسم آن را « ديوار سياه » گذاشتند يعنى به آنجا كه رسيدى ديگر فكر نكن و گرنه فكر و مغزت خراب مىشود !
وَ هُوَ الْخَلّاقُ الْعَليمْ ؛ خداوند خلق كرده و مى كند و به همه چيز داناست .
انَّما امْرُهُ اذا ارادَ شَيئاً أنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ ؛
اين لحظهى خلق ، يك لحظهى صفر است ! يعنى اگر براى زمان ، يك محور مختصّات در نظر بگيريد ، مبدأ محور ، همان لحظهى خلق است و زمان از آن لحظه به بعد شروع شد ، نه قبل از آن . و يا يك ديوارى است ، اين طرفش - قبل از خلقت - را صفر حساب كنيد ، و آن طرفش - بعد از خلقت - زمان است .
سؤال : آيا آيههايى مثل اين آيه - وَ هُوَ الخَلّاقُ العَليمْ - و يا دو آيهى قبل كه فرمودند : وَ هُوَ بِكُلِّ خَلْقٍ عَليمٌ ، نمىتواند جواب بعضى از شبههها مثل شبههى آكل و مأكول باشد ؟ يا مثلًا به اين شبهه پاسخ دهد كه وقتى خداوند خلّاق است و مرتّب در حال آفريدن مىباشد ، پس بايد سرش شلوغ باشد و از كار خلق بى اطلاع بماند ؟ ! آرى ، وقتى خداوند مىفرمايد : وَ هُوَ بَكُلِّ خَلْقٍ عَليمٌ و يا وَهُوَ الْخَلّاقُ الْعَليمْ ، يعنى باهمهى عظمتى كه دارد ، خداوند به همهى آنها علم و آگاهى دارد .
يس اسماى حسناى الهى (فارسى) — صفحة 407
مساهمون: السيد محمد تقي المدرسي
ص٤٠٧