چون در آن هنگام ، فرمان خدا سريعاً از سوى انسان اجابت مىشود و ديگر جاى اين نيست كه : بخواهيم يا نخواهيم ؛ هيچ جاى گريز نيست !
هر كسى مىداند كه چهكاره است ؟
در آيه ى 52 مىخوانيم :
« قَالُوا يَا وَيْلَنَا مَنْ بَعَثَنَا مِن مَّرْقَدِنَا ؟ هَذَا مَا وَعَدَ الرَّحْمَنُ وَ صَدَقَ الْمُرْسَلُونَ »
مىگويند : « اى واى بر ما ! چه كسى ما را از خوابگاهمان برانگيخت ؟ ! اين همان است كه خداوند رحمان وعده داده بود ؛ و فرستادگان ( او ) راست گفتند .
چرا آنها مىگويند : « واى بر ما ! چه كسى ما را زنده كرد ؟ » چون آنها مىدانستند چه آدمهايى هستند و انكار و تكذيب خود را به ياد داشتند .
حال معلوم شده است كه همهى چيزهايى كه آنها دروغ مىپنداشتهاند ، راست از آب درآمده است . اينجاست كه مىگويند :
يَا وَيْلَنَا مَنْ بَعَثَنَا مِنْ مَّرْقَدِنَا ؟
اى واى بر ما ! چه كسى ما را از خوابگاهمان بر انگيخت ؟ !
بحثى در اختلاف قرائات
از عبارت مَن بَعَثَنَا مِنْ مَّرْقَدِنَا ؟ دو استفاده مىكنيم :
1 - با اين عبارت ، عظمت و قدرت خداوند بيان شده است كه مردگان را چنين با سرعت زنده مىكند .
2 - در اين عبارت ، دو كلمه به كار برده شده است : « بعث » و « مرقد » .
« مرقد » به معناىِ « خوابگاه » است . از اين بيان استفاده مىكنيم كه « مرگ » همچون « خوابيدن » ، و « برانگيخته شدن » چون « بيدار شدن از خواب » است .
آنها گفتند : « گويا ما در خواب بوديم و كسى ما را از خواب بيدار كرد . »
در بسيارى از روايات ، مرگ به خواب تشبيه شده است . پيامبر گرامى