آرام بود . كشتى در وسط دريا دچار حادثه و دچار شكستگى شد و سرنشينانش غرق شدند .
اگر بهترين كشتى را هم سوار شويم ؛ يا با بهترين ماشين مسافرت كنيم ، نبايد بگوييم :
« خوب ! الحمد للَّهخوب وسيلهى نقليّهاى داريم و ديگر هيچ باكى نداريم . » چه مىدانيم ؟ ممكن است قطار سوار شويم و اتّفاقاً تصادف كند .
مگر نمىشود ؟
حوادثى كه براى هواپيماها و قطارها و ماشينها رخ مىدهد ، اختصاص به كشورهاى عقبمانده ندارد . همه ى كشورها چه پيشرفته و چه عقب افتاده ، همه در معرض بروز چنين سوانحى هستند .
شايد اگر هواپيماهاى كشورهاى پيشرفته نيز ساقط مىشود ، براى آن است كه بشر ، به خود مغرور نشود .
سرنوشت فضاپيماى چالينجر
حدود ده ، دوازده سال قبل ، آمريكايىها فضاپيماى « چالينجر » را با صرف ميلياردها دلار ساختند ؛ تا مأموريّتهاى فضايى را انجام دهد . و منظور از نام « چالينجر » چيزى است كه در برابر ديگران « عرض اندام » مىكند و مىخواهد « خود » ى نشان دهد . به هنگام پرواز هم ، آن زمانْ حدود پانصد ميليون نفر از راه تلويزيون آن را تماشا مىكردند . امّا چند ثانيهاى از پرواز آن نگذشته بود كه ناگهان جلوى چشم همه منفجر شد ! از روزنهاى خيلى ريز ، گاز نشت كرد و فضاپيما آتش گرفت و منفجر شد !
آنها كه اميدشان به خداست ، خدا نگهدار آنهاست ؛ امّا آنها كه مَنْ مَنْ مىكنند و دچار منيّت و انانيّت هستند و مطمئن هستند كه به مقصد مىرسند ، به عكس دچار حادثه مىشوند .