تخطي إلى المحتوى الرئيسي

يس اسماى حسناى الهى (فارسى) — صفحة 159

مساهمون:

ص١٥٩
قرآن مائده‌اى است آسمانى كه هركس به اندازه‌ى فهم خود مىتواند از آن بهره‌مند گردد . در آيه‌ى مورد بحث هم كه در خصوص زمين مرده و زنده‌شدنِ دانه‌هاى نباتى در آن است ، مىتوان گفت : اين آيه ضمن توجّه‌دادن به مسأله‌ى آخرت و بيان نشانه‌اى براى آنكه انسان ، حيات بعد از مرگ را درك كند و بپذيرد ، به مسأله شكر هم مىپردازد و ضمن توبيخ عدّه‌اى كه شكرگزار نيستند ، از آن‌ها مىخواهد كه به وظيفه‌ى شكرگزارى خود عمل كنند ؛ وظيفه در برابر پروردگار آسمان‌ها و زمين كه با حكمت و تدبير در قدرت خويش ، همه‌ى وسايل لازم را براى زندگى توأم با سعادت انسان فراهم نموده است .

رمز نامكشوف مرگ

« وَ آيَةٌ لَّهُمُ الْارْضُ الْمَيْتَةُ احْيَيْناها » . زمين مرده براى آنهاى آيتى است ، ما آن را زنده كرديم . مسأله‌ى مرگ و زندگى ، بشر را گيج كرده است . دانشمندان ، هرچند وقت يك بار ، مىگويند : چيزى را كشف كرديم و ژن مربوط به فلان بيمارى را شناسايى نموديم . امّا تاكنون نتوانسته‌اند بفهمند كه مرگ چيست و زنده بودن يعنى چه ؟ چيزى ناگهان زنده مىشود و از حيات برخوردار مىگردد ؛ دوران پر فراز و نشيب و پرهياهويى را پشت سر مىگذارد و در يك لحظه فرو مىنشيند و از بين مىرود ! اين چه رمز و رازى است ؟ هنوز دانشمندان راز حيات و مرگ را در نيافته‌اند و احتمالًا هم به آن نرسند . اين يكى از مسائل غيبى خداوند است .