بِهِ مَنْ أَضَلُّ مِمَّنْ هُوَ فِي شِقاقٍ بَعِيدٍ ( 52 ) سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ وَ فِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ أَ وَ لَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ ( 53 ) أَلا إِنَّهُمْ فِي مِرْيَةٍ مِنْ لِقاءِ رَبِّهِمْ أَلا إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُحِيطٌ ( 54 )
معناى واژهها
47 [ أكمامها ] : اكمام جمع كم كه همان غلاف و نيام است ، گويند تكمّم الرّجل بثوبه ، هنگامى كه شخصى خود را در جامهاش بپوشاند .
[ آذنّاك ] : تو را آگاه كرديم و معنى آن در اينجا اين است كه تو را آگاه مىكنيم و به تو اعتراف مىكنيم .
51 [ نأى ] : از اعتراف به خداوند و سپاسگزارى به دو سرباز مىزند .
/ 251
زودا كه آيات قدرت خود را در آفاق و در وجود خودشان به آنها نشان خواهيم داد
رهنمودهايى از آيات :
روش قرآنى ميان آنچه در طبيعت وجود دارد و نفس بشرى پيوندى برقرار مىسازد ، و آيهء پيشين در اين سوره همين پيوند استوار را تأكيد مىكند . هر چه آگاهى انسان نسبت به افقهاى طبيعت بيشتر شود شناختش به ژرفاى نفس و وجود خود