تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 209

مساهمون:

ص٢٠٩

معناى واژه‌ها

36 [ نزغ ] : برانگيختن همان « نخس » تحريك كردن و حريص كردن نسبت به چيزى است كه انسان را به فساد مىخواند . پس شيطان آدمى را تحريك مىكند و او را بويژه هنگام دشمنى و در معركه به باطل برمىانگيزد و تهييج مىكند . ( * ) : سجدهء واجب ( * * ) : محلّ وجوب سجده . / 217

گفتند : پروردگار ما اللَّه است و پايدارى ورزيدند

رهنمودهايى از آيات :

قرآن در آياتى كه گذشت نمونه‌اى از مردمى را كه به مخالفت با پروردگار پرداختند بيان كرد و گفت كه همدمانى بد براى آنان مقدّر شد و بدترين سرنوشت بر ايشان برگزيده شد . در اينجا نمونه‌اى كاملا بر عكس با آن يك بيان مىشود ، و آن مردانى هستند كه به مخالفت با نيروهاى اجتماعى پرداختند و ايمان خود را نسبت به خدا آشكارا اعلان كردند ( و مردم را بدان فرا خواندند ) و سپس بر يك راستا پايدارى ورزيدند ، تا آنجا كه خداوند فرشتگان را به گونه‌اى شايسته بر آنان فرو مىفرستد ، كه بيم و اندوه ايشان را از آنان بر طرف مىكنند و آنها را به بهشت مژده مىدهند ، و به آنان اطمينان مىبخشند كه دوستشان هستند ، در دنيا آنان را