مىكنيم مىبينيم كه ترس بزرگترين دستمايهء حكومت گردنكشان و مستكبران است ، پس اگر انسان يا ملتى از مانع ترس بگذرد حقوق و آزادى و استقلال خود را باز مىگرداند .
«
وَ لا تَحْزَنُوا
- و غمگين نباشيد . » بر آنچه از زيان ديدگيهايى كه گذشته است ، پس فرشتگان نمىگذارند دلهاى پايداران عرضهء امواج شك آوردنى شود كه شياطين در آنها بر مىانگيزند و مىگويند : تا كى قربانى بدهيم ؟ آيا نمىبينى كه ملّتهاى ديگر چگونه از نعمت آرامش برخوردارند ؟ و آيا به رفيقت نمىنگرى كه توانگر شده است ، / 220 و همدرست كه امروز بزرگترين كارشناس شده و همسايهات كه به وزارت رسيده است ؟ آيا بس نيست ؟ تا كى در غربت و هجرت و محرومى به سر مىبرى ؟ بيگمان اين گونه سخنها توليد اندوه مىكند و در نتيجه سبب انبوه شدن جهات منفى مىشود اگر فرشتگان براى بر طرف كردن آن مداخله نكنند ، عزم و همّت كوشندگان را سست مىكند ، ولى چگونه ؟
در واقع فرشتگان اثر ترس و اندوه را از دلهاى راستروان با مژدهء بهشت و نعمتهاى آن مىزدايند .
«
وَ أَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ
- شما را به بهشتى كه به شما وعده داده شده بشارت است . » از آنجا كه مؤمنان عرضهء گونه گون فشارها هستند ، و طاغوت و يارانش از خوشگذرانان و گمراه كنندگان تمام وسايل فشار را عليه آنان مىآزمايند ، فرشتگان هم چنان پياپى بر آنان فرود مىآيند ( نه تنها يك بار ) و هر بار كه در معرض گونهاى از فشار قرار گيرند فرشتگان به نعمتى در برابر آن نزد خدا ايشان را نويد مىدهند تا اثر آن فشار را بزدايند ، و شايد امام امير مؤمنان - عليه السلام - به همين امر اشاره مىكند ، آنجا كه گويد :
« آن كس كه خواهان بهشت است دست از شهوتها بدارد ، و آن كه از دوزخ هراسان روى به حرام شدهها نيارد ، و آن كه در دنيا زهد ورزد مصيبتها بر او