اين لطف خداوند تعالى معمولًا شامل كسانى مىشود كه افراد صالحى بودهاند ، امّا گناهانى نيز از آنان سر زده است .
در بسيارى از موارد ، بلايا و گرفتارىهاى دنيوى از قبيل بيمارى ، اشتغال به امورى كه رنج بدنى به همراه دارد ، فقر ، غم ، اندوه ، ترس ، هراس و ابتلا به مرگ سخت ، كفّارهء گناهان آدمى به شمار مىآيد و اثر معاصى او را از بين مىبرد و باعث مىشود انسان ، پاك و پاكيزه وارد عالم قبر و برزخ شود .
چنان كه در برخى از موارد نيز خداوند متعال ، راحتى دنيا و فراخى رزق را نصيب و روزى بعضى از افراد مىكند ، تا بدينوسيله اندك اعمال نيكى كه داشتهاند ، جبران شود و در قيامت صرفاً دچار عذاب الهى گردند .
در قرآن كريم ، آيات متعدّدى در اين خصوص آمده است ؛ از جمله :
أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذينَ أُوتُوا نَصيباً مِنَ الْكِتابِ يَشْتَرُونَ الضَّلالَةَ وَ يُريدُونَ أَنْ تَضِلُّوا السَّبيلَ « 1 »
آيا به كسانى كه بهرهاى از كتاب يافتهاند ننگريستى ؟ گمراهى را مىخرند و مىخواهند شما [ نيز ] گمراه شويد .
در حديث قدسى نيز از خداوند تعالى ، چنين وارد شده است :
« به عزّت و جلالم سوگند ، من بندهاى را كه بخواهم بيامرزم ، از دنيا بيرون نبرم تا اينكه گناهان او را به وسيلهء بيمارى در تنش ، يا به تنگى در روزيش ، يا با ترس و هراس در امور دنيوى ، پاك كنم . و اگر باز هم چيزى بماند ، مرگ را بر او سخت كنم . و بهعزّت و جلالم سوگند ، بندهاى را كه بخواهم عذاب كنم ، از دنيا بيرون نبرم تا عوض هر كار نيكى انجام داده را به او بدهم ؛ يا به فراخى در روزيش ، و يا به
هامش
( 1 ) . نساء / 44