بنا بر اين ، از ديدگاه اعتقادى اسلام ، ترديدى وجود ندارد كه پيامبر گرامى ( ص ) و اهلبيت ( ع ) در قيامت ، واسطهء آمرزش بندگان مىشوند .
در واقع ، همانگونه كه آن بزرگواران ، در دنيا واسطهء فيض الهى هستند و نعمتهاى الهى از طريق آنان به بندگان مىرسد ، در قيامت نيز واسطهء فيض الهى بوده و رحمت و مغفرت پروردگار متعال به واسطه و وسيلهء آن ذوات مقدّس ، به بندگان تعلّق مىگيرد و به اين طريق وارد بهشت مىگردند .
مراتب توسّل و شفاعت
توسّل و شفاعتى كه شيعه به آن معتقد است ، داراى مراتبى چند است :
مرتبهء اوّل : شفيعانى مانند پيامبر اكرم ( ص ) و اهلبيت ( ع ) براى استجابت دعاها يا آمرزش گناهكاران دعا مىكنند و پروردگار عالم دعاى ايشان را مستجاب مىفرمايد .
مرتبهء دوّم : خداوند متعال حكومت دنيا و آخرت را به پيامبر گرامى ( ص ) و اهلبيت ( ع ) عنايت كرده است و آنان را صاحب اختيار كامل قرار داده است كه به اذن الهى به استجابت دعا يا آمرزش بندگان بپردازند . البته روشن است كه آنان بر خلاف عدالت عمل نمىكنند و نيز روشن است كه نه تنها با عدل ، بلكه با فضل و
كرامت و محبّت با انسانها رفتار خواهند فرمود .
مرتبهء سوّم : پيامبر خاتم ( ص ) و اهلبيت ( ع ) در دنيا و آخرت ، امام و هدايتگر بشريّت هستند و در قيامت با علم بهاوضاع و احوال مردم ، از آنان شفاعت مىكنند :
يومَ نَدْعُوا كُلَّ اناسٍ بِامامِهِمْ « 1 »
روزى كه هر گروهى را با پيشوايشان مىخوانيم .
هامش
( 1 ) . اسراء / 71 - 72