علل توبهء أخصّالخواص
اكنون اين سؤال به ذهن متبادر مىشود كه آن همه گريه و زارى و استغفار و توبه كه پيامبر گرامى ( ص ) و اهلبيت ( ع ) داشتهاند ، به خاطر چيست ؟
در پاسخ به اين سؤال ، اقوال مختلفى بيان شده و احتمالات متعدّدى وجود دارد كه برخى از آن احتمالات ، ريشهء روايى نيز دارد و بيشتر مىتواند مورد پذيرش واقع شود و برخى ديگر ، كمتر قابل اعتناء و توجّه است . در ادامه به چند نمونه از هر دو دسته احتمال ، اشاره مىگردد .
1 ) توبه از توجّه به غير حق تعالى
مهمترين احتمالى كه مىتوان براى علّت توبهء اخصّالخواص در نظر گرفت و با شئونات و مقامات معصومين ( ع ) سازگارى بيشترى دارد ، اين است كه آن ذوات نورانى ، به سبب زندگى و حضور در اين دينا و طبيعت ، گاهى به غير حق تعالى توجّه مىكنند و توجّه به غير ذات بارىتعالى ، آنان را به توبه وادار مىكند .
پيامبر اكرم ( ص ) مىفرمايند : « دل من را كدورت و زنگار مىگيرد » . اين زنگار زمانى در دل آن حضرت نشسته كه بهخاطر حضور در طبيعت و ارتباط با ديگران لحظاتى به غير خداوند متعال توجّه كردهاند . از اينرو براى پاكى و طهارت دل خويش ، روزى هفتاد مرتبه استغفار مىكردند .
« إِنَّهُ لَيُغَانُ عَلَي قَلْبِي وَ إِنِّي لَأَسْتَغْفِرُ اللَّهَ فِي كُلِّ يَوْمٍ سَبْعِينَ مَرَّةً » « 1 »
گاهى كدورت روى قلبم مىنشيند و من در هر روز هفتاد مرتبه استغفار مىكنم .
ارتباط و تماس و رفت و آمد معصومين ( ع ) با مردم و رسيدگى به حوائج و
هامش
( 1 ) . مستدركالوسائل ، ج 5 ، ص 320