آيين اسلام متمايل ساختند و با ايمان آوردن بردگان و نافرمانى ايشان از مالكان خويش ، مبارزهى جدى بين دو گروه مترف و مستضعف آغاز و روز به روز بر جمعيت مسلمانان افزوده شد .
با پيوستن افراد قابل توجّهى از مردم مكّه به آيين اسلام محمدى ( ص ) ، كفّار قريش به شدّت احساس خطر كردند و مقابله با پيامبر ( ص ) ابعاد تازهاى به خود گرفت كه در ادامه به مواضع مشركان در مقابل آن حضرت مىپردازيم .
ه - ) ايام حجّ فرصتى مناسب براى تبليغ
با توجّه به اين تحريمها تنها در ايام حجّ كه اعراب از نقاط ديگر براى حجّ واجب به مكّه مىآمدند ، پيامبر فرصتى مناسب مىيافتند تا به تبليغ اسلام بپردازند . در زمان حج چون مشركان قريش بهترين فرصت تجارت را در اختيار داشتند ، بيشتر مشغول تجارت خود بودند و از سوى ديگر ، جمعيت قابل توجّه حجّاج امكان مراقبت آنان از پيامبر ( ص ) را محدود مىساخت ؛ بنابراين آن حضرت بهويژه در ايام « تشريق » « 1 » و حضور حجّاج در « منى » فرصت را مغتنم مىشمرد و به تبليغ اسلام مىپرداخت و چهرهى جذّاب و نورانى او موجب مىشد دلها به او معطوف شود ، چه رسد به اينكه با كلام شيوا و زيباى خود به تلاوت قرآن نيز بپردازد و چنان كه قبلًا نيز اشاره نموديم ، خيمه به خيمه به معرفى خود به عنوان پيامبر آخرالزّمان و ابلاغ كلام توحيد مىپرداخت .
هامش
( 1 ) - روزهاى يازدهم ، دوازدهم و سيزدهم ذىالحجه كه حاجيان در منى به سر مىبرند .