به امر پروردگار و به توصيهى پيامبر گرامى ( ص ) ، اسلام آوردن خود را آشكار نمىساخت ، ولى از صميم قلب به اسلام ايمان داشت و در حدود 11 سال عمر بابركتش پس از بعثت ، لحظهاى از حمايت آن حضرت غافل نبود و با وجههى شريفى كه در بين قبايل عرب داشت ، مانند سدّى بلند ، در مقابل تهاجمات دشمنان ايستادگى مىكرد . « 1 » سيره نويسان ، يكى از دلايل هجرت پيامبر ( ص ) به مدينه را رحلت ابوطالب و به طبع عدم پشتيبانى او از پيامبر ( ص ) مى دانند .
به هر حال ، در مسلمان بودن و اسلام آوردن ابوطالب هيچ ترديدى نيست ؛ هر چند او علنى اسلام خويش را آشكار نكرد ، امّا از اشعارى كه از آن بزرگوار نقل شده است مىتوان به موحّد بودن او پىبرد . « 2 » در فضيلت و بزرگوارى او اين بس كه فرزندش على ( ع ) در كعبهى بيتالحرام به دنيا آمد و سيرهنويسان شيعه و سنّى به اين نكته اشاره نمودهاند . « 3 »
د ) نقش مستضعفان در پيشرفت اسلام در آغاز بعثت
با نگاهى اجمالى به تاريخ رسالت پيامبران درمىيابيم كه اوّلين پيروان اديان الهى ، مستضعفان بودهاند . پيامبر اكرم ( ص ) نيز به پيروى از سيرهى پيامبران پيشين ، مستضعفان را مورد عنايت خود قرار دادند . اگر نهضتها و انقلابهاى انجام شده در تاريخ بشريت را مورد بررسى قرار دهيم ، از زمان حضرت آدم تا
هامش
( 1 ) - دربارهى ايمان ابىطالب ، كتابهايى تأليف شده كه برخى از آنان در « الذريعه الى تصانيف الشيعه » ج 2 ، صص 510 - 14 ذكر شده است . .
( 2 ) - راجع به اشعار ابىطالب كه در ايمان و اسلام وى صراحت دارد رجوع كنيد به كتاب الغدير ، ج 7 .
( 3 ) - شيخ مفيد ، ارشاد ، ج 1 ، ص 3