در 84 جنگى كه براى پيامبر ( ص ) و مسلمانان روى داد ، نمىتوان جنگى را يافت كه مسلمانان پيروز نشده باشند ؛ حتّى در جنگ احد كه ظاهراً شكست خوردند ؛ به نتايج پيروزمندانهاى دست يافتند . همه ى اين فتوحات و دستاوردهاى ظفرمندانه ، در انقلاب دفعى پيامبر ( ص ) حادث شد .
مقصود اينكه پيامبراكرم ( ص ) در طى دو سه سال ، انقلاب و تحوّلى فكرى را در ميان مردمانى كه حتّى از نعمت خواندن و نوشتن بىبهره بودند ، به وجود آورد . تحوّل آنان تا حدّى بود كه در بين اصحاب آن حضرت كمتر كسى - از پير و جوان و زن و مرد - پيدا مى شد كه حافظ قرآن نباشد . علاوه بر اينكه قرآن را خوب مىخواندند و حافظ قرآن بودند ، تفسير آن را نيز به خوبى مىدانستند . هنگامى كه آيهاى بر پيامبراكرم ( ص ) نازل مىشد خود آيه را مىخواندند و شيوهى خواندنش را به اصحاب مىآموختند و سپس دستور به حفظ و كتابت آن آيه مىدادند . و به فراخور درك آنان ، تفسيرى مختصر از آيه بيان مىفرمودند و از مؤمنان مىخواستند نسبت به عمل كردن به مفاد آيه و حفظ آن اقدام كنند و پس از حفظ ، باز نزد حضرت بازگردند تا ده آيهى ديگر تلاوت كنند و آنان نسبت به حفظ و فراگيرى آن اقدام نمايند . در مدّت ده سال اوّل بعثت ، پيامبر ( ص ) با اين روش تربيت و پرورش اصحاب خود را با موفقيت انجام دادند و آن تحوّل عظيم و عجيب را در سرزمين حجاز بنيان نهادند .
پيامبراكرم ( ص ) با مشاهدهى آزار و شكنجهى اصحاب خود ، توسط كفّار قريش ناگزير شدند بيشتر اصحاب خود را به حبشه بفرستند و آنان با جاذبههاى آيات قرآنى ، در حبشه نيز تحوّلى شگرف بهوجود آوردند و در
تجلى حق (نگرشى اخلاقى بر فضايل و سيره پيامبر اكرم ص) (فارسى) — صفحة 38
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٣٨