دهد كه دخترهايمان به اسارت درآيند ، مايه ى ننگ مى شوند . از اين رو دختران خود را زنده زنده در گور مىكردند . در قرآن مىخوانيم :
« وَ إذا بُشِّرَ أحَدُهُم بالانثي ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدّاً وَ هُوَ كَظيمٌ » .
« 1 » در كتب تاريخى معتبر نقل كردهاند كه يكى از اعراب « 2 » به سراغ پيامبراكرم ( ص ) آمد و گفت : يا رسول الله من دوازده فرزند دختر خود را زير خاك كردم و آخرين دخترم چند سالش بود كه او را به بيابان بردم و قبرى برايش كندم . دخترم شيرينزبانى مىكرد ، گرد و خاك از صورتم پاك مىكرد و مرتّب مىگفت : پدرجان اين كار براى چيست ؟ اين گودال را براى چه حفر مىكنى ؟ بالأخره وقتى قبر كنده شد ، او را زنده زنده در آن گذاشتم و بر او خاك ريختم . پيامبر اعظم ( ص ) به شدّت گريستند و فرمودند :
انّ هذه لقسوهً و من لايَرحَمْ لايُرحَم ؛
اين عمل سنگدلى است و كسى كه رحم نكند رحم نمىشود . « 3 »
ه - ) جنگ و غارت
جنگهاى طايفهاى و قبيلهاى با شقاوت و جنايت تمام و با افتخار به قتل و غارت در جامعهى عرب جارى و سارى بود . افتخار به قتل و غارت معيار و ارزش آنان بود ؛ تا آنجا كه اگر مىخواستند دختر خود را به ازدواج جوانى
هامش
( 1 ) - نحل / 58 : « و هر گاه يكى از آنان را به دختر مژده آ ورند ، چهرهاش سياه ميگردد ، در حالى كه خشم و اندوه خود را فرو مىخورد .
( 2 ) - اين شخص « قيس بن عاصم » بود .
( 3 ) - ابنالاثير ، اسدالغابه فى معرفه الصحابه ، ج 4 ، ص 220