برند ( تا از دست برد شياطين و هوسبازان در امان باشد ) ؛ خانههايى كه نام خدا در آنها برده مىشود ، و صبح و شام در آنها تسبيح او مىگويند . مردانى كه نه تجارت و نه معاملهاى آنان را از ياد خدا و برپا داشتن نماز و اداى زكات غافل نمىكند ؛ آنها از روزى مىترسند كه در آن ، دلها و چشمها زير و رو مىشود .
اين آيات ، حال كسى را كه به واسطه هدايت عنايتى ، هدايت شده باشد بيان مىكند و معنايش اين است كه اين نور در خانه هايى خواهد بود كه خداوند اجازه رفعت و برافراشتگى به آنها داده باشد ، يعنى به واسطه نور خدا راه يافته باشند . كه چنين كسانى دائما در ذكر خدا خواهند بود . و جز خداى تعالى هيچ چيز ديگر را ياراى سرگرم كردن و مشغول داشتن آنان به خود نيست . همچنين كلام الهى است كه :
؛
وَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَعْمَالُهُمْ كَسَرَابٍ بِقِيعَةٍ يَحْسَبُهُ الظَّمْآنُ مَاءً حَتَّى إِذَا جَاءَهُ لَمْ يَجِدْهُ شَيْئاً وَ وَجَدَ اللَّهَ عِنْدَهُ فَوَفَّاهُ حِسَابَهُ وَ اللَّهُ سَرِيعُ الْحِسَابِ أَوْ كَظُلُمَاتٍ فِي بَحْرٍ لُجِّيٍّ يَغْشَاهُ مَوْجٌ مِنْ فَوْقِهِ مَوْجٌ مِنْ فَوْقِهِ سَحَابٌ ظُلُمَاتٌ بَعْضُهَا فَوْقَ بَعْضٍ إِذَا أَخْرَجَ يَدَهُ لَمْ يَكَدْ يَرَاهَا وَ مَنْ لَمْ يَجْعَلِ اللَّهُ لَهُ نُوراً فَمَا لَهُ مِنْ نُورٍ
« 1 » كسانى كه كافر شدند ، اعمالشان هم چون سرابى است در يك كوير . . . ، يا همچون ظلماتى در يك درياى عميق و پهنآور كه موج آن را پوشانده ، و بر فراز آن موج ديگرى ، و بر فراز آن ابرى تاريك است ؛ ظلمتهايى است يكى بر فراز ديگرى ، آنگونه كه هر گاه دست خود را خارج كند ممكن نيست آن را ببيند ! و كسى كه خدا نورى براى او قرار نداده ، نورى براى او نيست .
كه اين آيات هم حال كسى را كه ، هدايت خاص الهى شامل حالش نشود ، بيان مىدارد كه نورى نخواهد داشت ، لذا در ظلمتهاى برهم انباشته و وحشت هاى پى در
هامش
( 1 ) . نور ، آيه 39 و 40 .