تخطي إلى المحتوى الرئيسي

آفاق نيايش (تفسير دعاى كميل) (فارسى) — صفحة 438

مساهمون:

ص٤٣٨
همچنين آن حضرت فرمودند : « لَوْلا ان الشَّياطينُ يَحُومُونَ عَلى قُلُوبِ بَنى آدَم لَنَظَرُوا الى مَلَكُوتِ السَّمواتِ وَ الْارْض ؛ « 1 » اگر چنان چه شياطين گرد دل‌هاى آدمى زادگان نمىگشتند و آن‌ها را احاطه نكرده بودند ، آن‌ها ملكوت آسمان‌ها و زمين را مىديدند . » باز هم آن حضرت فرمودند : « انَّ لِربّكُم فى ايّامِ دَهْرِكُمْ نَفَحاتٍ الا فَتَعرَّضُوا لَها ؛ « 2 » بدانيد كه در روزگار شما هم نسيم‌هاى رحمت مىوزد . اين را بدانيد و به آن‌ها رو بياوريد . » خلاصه آن كه آدمى ناگزير است در ابتدا بداند كه در او روح الهى دميده شده و از اين رو مسجود فرشتگان وجانشين خدا بر روى زمين شده است . كلام الهى است : - ؛
فَإِذَا سَوَّيْتُهُ وَ نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي فَقَعُوا لَهُ سَاجِدِينَ
« 3 » پس وقتى كه او را نظام بخشيديم از روح خودم در او دميدم ، شما هم در برابر او به سجده بيفتيد . - . ؛
وَ إِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَائِكَةِ إِنِّي جَاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً قَالُوا أَ تَجْعَلُ فِيهَا مَنْ يُفْسِدُ فِيهَا وَ يَسْفِكُ الدِّمَاءَ وَ نَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَ نُقَدِّسُ لَكَ قَالَ إِنِّي أَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُونَ
« 4 » من در روى زمين جانشينى قرار مىدهم . و همچنين بداند كه او امانت دار الهى است و در عالم هستى هيچ چيز جز او نتوانسته اين امانت را به دوش بكشد .
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 60 ، ص 332 ، ( باب 3 ) ، ذيل ح 177 . ( 2 ) . همان ، ج 80 ، ص 352 ، ( باب 8 ، فضل المساجد و احكامها . . . ) ، ذيل ح 4 . ( 3 ) . ص ، آيه 72 . ( 4 ) . بقره ، آيه 30 .