رسول خدا ( ص ) فرمودهاند :
« الْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ يَدِه وَ لِسانِه ؛ « 1 »
مسلمان كسى است كه مسلمانان از دست و زبانش در امان باشند » .
و نيز فرمودند :
« مَنْ اصْبَحَ وَ لا يَهْتَمُّ بِامُور الْمُسْلِمينَ فَلَيْسَ بِمُسْلِمٍ
؛ « 2 » هر كس كه صبح كند و اهتمامى به امور مسلمانان نداشته باشد مسلمان نيست . »
در جاى ديگر از حضرتشان وارد شده است :
« ما آمَنَ بِاللهِ مَنْ باتَ شَبَعانَ وَ جارُهُ جائِعٌ ؛ « 3 »
هر كس كه سير بخوابد و همسايه اش گرسته باشد ايمان به خدا نياورده است . »
چهارم ، ايمان عبادى است كه مختص آن گروه از بندگان است كه در جوار خدا هستند . منظور اميرالمؤمنين ( ع ) هم از اين كه فرموده :
« وَ اجْتَمِعُ فى جِوارِكَ مَعَ الْمُؤْمِنين . » « 4 »
همين درجه است . كلام الهى است :
؛
يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ وَ ادْخُلِي جَنَّتِي
« 5 »
تو اى روح آرام گرفته ! به سوى پروردگارت باز گرد در حالى كه هم تو از او خشنودى و هم او از تو خشنود است ، پس در سلك بندگانم درآى ، و در بهشتم وارد شو !
هامش
( 1 ) . كافى ، ج 2 ، ص 234 ، ( باب المؤمن و علاماته و صفاته ) ، ح 12 .
( 2 ) . همان ، ص 163 ، ( باب الاهتمام بأمور المسلمين . . . ) ، ح 1 .
( 3 ) . همان ، ص 668 ، ( باب حق الجواز ) ، ح 14 .
( 4 ) . نهج السعادة فى مستدرك نهج البلاغة ، ج 6 ، ص 160 ؛ كفعمى ، مصباح ، ص 559 ( الفصل الرابع و الأربعون ) .
( 5 ) . فجر ، آيات 27 - 30 .