پنجم : ؛
يَا أَيُّهَا الْمُزَّمِّلُ وَ اصْبِرْ عَلَى مَا يَقُولُونَ وَ اهْجُرْهُمْ هَجْراً جَمِيلًا
« 1 » اى جامه به تن پيچيده ! شب را به پا خيز مگر كمى از آن را . نيمى از آن را به پاخيز يا كمى كمتر از آن يا بيشترش كن ، و قرآن را شمرده شمرده بخوان . ما به زودى كلام سنگينى را به تو القا خواهيم كرد . البته شب برخاستن - و مناجات و نماز در دل شب - در ثبات قدم ، محكمتر و مطمئن تر است و از نظر گفتار با حضور قلب و با توجه كامل ، قوىتر است . چرا كه در روز ، رفت و آمد زيادى دارى . و اسم پروردگارت را ياد كن و كاملًا و خالصانه به او روى آور . او پرودگار مشرق و مغرب است . هيچ پناهى جز او نيست . لذا تو هم او را به وكالت خود برگزين و بر آن چه مىگويند صبر و تحمل پيشه كن و از آنان به طور شايسته اى دورى نما .
لذا مىبينيم كه خداوند تعالى در اين آيات چگونه به پيامبر خود سفارش مىكند كه اين امور را تبليغ نمايد . بنابراين هر كسنيز قصد سير الى الله را داشته باشد به طور قطع نيازمند همه آن چيزهايى است كه خداوند به پيامبرش سفارش فرموده است ، يعنى : شب زندهدارى به اندازه توان ، شمرده شمرده خواندن قرآن و تمسك به آن ، فعاليت در روز در هر آن چه وظيفه اوست ، توكل به خدا و اعتماد به او و نه توكل به خود يا ديگرى ، صبر و پاى مردى بر طاعات و اجتناب از معصيتها و مصيبتها ، و هجرت و دورى از وسوسههاى نفس اماره و شياطين انسى و جنى .
هامش
( 1 ) . مزمل ، آيات 1 تا 10 .