تأثير ريا
اعمال به ناچار بايد براى خداى تعالى انجام شده و جز براى حق تعالى نباشند . و اين همان ركن عمل در فقه است . لذا ناگزيرداعى فقط بايد خداوند تعالى باشد و گرنه - اگر داعى غير از او باشد - عمل فاسد است . چنان كه اگر انگيزه آن « خدا و كس ديگرى » باشد باز هم عمل فاسد است و چنين عملى ريايى است . همه فقها بر اين كه ريا فاسد كننده عمل است ، اجماع دارند و گفته اند كه عمل به صورت اول ، كفر است به جهت آن كه از نوع نفاق است و عمل به صورت دوم ، شرك است به جهت آن كه عملى ريايى است . در اين كه قرآن هم در موارد مختلف دلالت بر اين دارد كه ريا از گناهان كبيره است جاى بحث و اشكالى نيست و آيات الهى اين دلالت را اثبات مىكند از جمله :
- ؛
فَوَيْلٌ لِلْمُصَلِّينَ وَ يَمْنَعُونَ الْمَاعُونَ
« 1 » پس واى بر نمازگزارانى كه در نماز خود سهل انگارى مىكنند ، همان كسانى كه ريا مىكنند ، و ديگران را از وسايل ضرورى زندگى منع مىنمايند .
- ؛
إِنَّ الْمُنَافِقِينَ يُخَادِعُونَ اللَّهَ وَ هُوَ خَادِعُهُمْ وَ إِذَا قَامُوا إِلَى الصَّلَاةِ قَامُوا كُسَالَى يُرَاءُونَ النَّاسَ وَ لَا يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلَّا قَلِيلًا
« 2 » دورويان - به خيال خود - خدا را فريب مىدهند و حال آن كه خداوند با ايشان حيله مىكند و وقتى كه براى نماز بر مىخيزند كسالت زده مىايستند . با مردم ريا مىكنند و ياد خدا نمىكنند مگر اندكى .
هامش
( 1 ) . ماعون ، آيات 4 - 7 .
( 2 ) . نساء ، آيه 142 .