اميد عارفان
خداوند تعالى نهايت آرزوهاى عارفان است ، بلكه عارف هيچ فكر و ذكرى ندارد جز او ، حتى مىتوان گفت كه هدف از آفرينش ، غير از اين نيست .
سلطان المحققين و نصير الملّه و الدين - خواجه نصير الدين طوسى ( رحمه الله ) - در اين باره گفته اند :
مراتبِ معرفت ، مثل مراتب شناخت وجودِ آتش است ، همانطور كه كمترين حد آگاهى از آتش آن است كه شنيده شود كه در عالم هستى چيزى هست كه با هر چيزى رو به رو شود آن را از بين مىبرد و نابود مىكند ، نظير همين مقدار معرفت - در مراتب معرفت الله - معرفت افراد مقلدى است كه بدون اطلاع از حجت و دليلى ، دين را تصديق كرده باشند . از آن بالاتر نيز معرفتِ كسى است كه به دود آتش رسيده باشد و بداند كه بدون شك آتش وجود دارد ، نظيرِ اين مقدار معرفت - در مراتبِ معرفت الله - معرفت صاحب نظران است . از آن درجه هم بالاتر آن است كه حرارت و هُرمِ آتش را حس كرده و به آتش پى ببرد . نظير اين مقدار معرفت ، - در مراتب معرفت الله - معرفتِ مخلصينى است كه دل هايشان به ياد خدا محكم ومطمئن شده باشد . و از آن درجه هم بالاتر آن است كه آتش او را بسوزاند و از اين طريق به وجود يقينى آتش پى ببرد . و نظير اين مقدار معرفت - در مراتبِ معرفت الله - معرفتِ اهلِ شهود و فناى فى الله است . و اين بالاترين درجات معرفت است كه از خداوند مىخواهيم به منت و كرم خودش ما را به اين درجه برساند .